İremle Minik Bir Mola

Herkese merhaba,  Marmaris dönüş uçağında başladığım ve çok keyifle okuduğum Kuru Kız için tek kelime seçecek olsam "AYNA" olurdu. Kuru kızın adı hiç geçmiyor, kendisi annesi babası abisi komşusu vs.. Hiç isim yok. Hep ismini düşündüm durdum. Herkese ayna olabilecek, sorgulatacak, sakince acı çekmenin aslında hayat olduğunu gösterecek. Sahi adın neydi Kuru Kız?  *** Yazar Ayfer Tunç'un söyleşilerinden derlediğim özet bilgiler;  Kitap yazar bakımından mesafeli olarak adlandırılıyor.  kuru - kuraklık - kupkuru - kuru anlatım  Taşra > Dünya'nın sonundaki şehir. Arjantin'in en ucunda ve ondan sonra yerleşim yeri yok.  Gidebileceği en uzak yer --> KAÇMAK (maviye doğru bir kaçış) - üstü kapalı metaforlar fikir çok etkileyici.  herkesin rüyası - her şeyi alt edebiliriz. CESARET öyküsü  bilgiye açlık.  dinmeyen bir yas.  sorumluluk duygusu  tesadüf : Hulki Aktunç  kurgu sevmeyen karakter kuru kız. akışa hazır. roman türünü sevmi...

Güçlü karakterlere hayranlığımı bir kere daha bana hatırlatan Feniçka'ya teşekkürler.  Bende de olan ya da bende hiç olmayan ne görsem ne hissetsem hemen düşüncelere dalıyorum. O işi böyle yapabilirdim. Bu bakış açısıyla daha kolay olabilirmiş mesela... Ben de benzer bir durum yaşamıştım, belki de satırlarda kendimi kaybederken yaşadığımı hayal ediyorumdur. 😇  Okuyan kadın, okuyan toplum kamu spotuyla tüm sağlam kafalı kadınlara selam olsun. ❤️ karşımıza çıkartılan farklı ruhsal anılar, bazı ağıtsal bazı şiirsel bazı uzun cümleler ile sembolik anlatımlarla sunuluyor. Feniçka sorgulatmayı da başaran kafa yormanızı da gerektiren çok sevdiğim bir kitap oldu. 

Stefan Zweig'den okumak istediğim çokça merak ettiğim, çağdaş dünya klasiklerine girmiş olan kitabı OLAĞANÜSTÜ BİR GECE'yi Marmaris'teki evimizde bulunca ilk onu okumaya karar verdim.  Bir şevkle, tatilimin en güzel yanını kitap okumak yaptım. İyi ki ❤️ Konusunu çok da harika bulmasam da, yazarın cümlelerine hangi kavramı nasıl betimlediğine odaklanmaya çalışarak, edebiyat çalışır gibi bir aksiyonla bu kitabı bitirmeye çalıştım.  Yer yer beni gülümsetti, yer yer bunalttı.  Kitabın ilk sayfasından son sayfasına kadar olan bütüncül yaklaşımımın tek mottosu : "Hayat Bildiği Gibi Gelsin, Hodri Meydan!" olurdu.   Hayatımızın amacını sorgulatıyor, senden başka başkaları da şöyle düşünebilir ana fikriyle kapatılabilir bu kitap.   Sevdiğim alıntı sayfalarını ekliyorum; 

Hayata devam etmek zorundayız. 6 Şubat 2023 felaket günü o acı sonuçlar doğuran depremin üzerinden tam 1 hafta geçti.. yüreğimiz kaldırmıyor artık ama kaldıracağız.. bitmeyen acı bitmeyen enkaz bitmeyen can kaybı. Tam bir savaş alanı. Bir daha bir daha olmasın lütfen.  Altını çizdiklerim serisini devam ettirmek için kendimi zorluyorum ama bir şeyler yapmak zorundayım yoksa delireceğim. Tabii ki işimizin gücümüzün başındayız hatta salı ve cuma pilates derslerime devam ettim bırakmadım. Ayşe de okullar tatil edildiği için bu hafta komple benimleydi. O da anlamaya çalışıyor yavrum sıkıldı bunaldı hepimiz gibi.  Bağışlayacağım kitaplarımı açıklarken bir genç kadının mücadelesini anlatan ve yine bolca altını çize çize okuduğum kitaplardan olan Hayalini Arayan Kadın romanını da bloğuma not etmek istedim. Emin olun acının ve sorgulamanın nedenleri farklı da olsa gözyaşlarımız aynı yürek yangınımız aynı. İşte bu kadar güzel denk gelemezdi. Okuyalım.. Buyurun.  Altını çizdiklerim ...

Hasan Ali Toptaş’ın bu deneme yazılarından oluşan kitabı benim için tam bir kültür kitabı.  Her sayfasında yeni ve içten bir betimleme, dünyanın dört bir yanından yazarlar ve kitapları ve onların çokça referans gösterildiği dikkat çekici ayrıntıları… zaten deneme yazılarını çok severim, ben de bu blog sayfamda ağırlıklı olarak deneme yazıyorum. Bir insanın düşüncelerini kendi ağzından ‘bence böyle’  ‘bence bu beni bu şekilde etkiler’ gibi okumak gerçekten çok hoşuma gider.  Ocak 2023’te okumayı hedeflediğim kitap sayısı aslında dörttü; ancak, bu yazıma konu olan kitap ile üçte kaldık. Harfler ve Notalar içinde yirmi küsur deneme yazısı barındıran bir kitap olduğundan ve ayrı konulara ev sahipliği yaptığından akıcı bir kurgusu olan roman gibi sürükleyici okunmuyor tabii. Ara ara farklı kitaplarımın da sayfalarını karıştırsam da, kitap okuma hedefimi; sıkılsam da başından kalkmadan bitirmeden olmaz dediğim saygı duyarak izlediğim filmler gibi görüyorum.  Kendimi en yak...

Her Gece Bodrum, gerçekten çok ilginç bir roman. Başı ve sonu yok, sinemada oynayan bir filme yarısında girmek gibi, akışta ama durgun ve umutsuz hissettiriyor. Çok kolay akan da bir kitap değil. Sayfalarında ilerledikçe aklım okuduğum geçmiş bir sayfanın bir cümlesinde kalıyor ve geri dönüp yüksek sesle okumak istiyorum mesela. Seni alıyor bir tiyatro sahnesine, oynatıyor, izlettiriyor, yaşatıyor. Hissini ve vurgunu koymanı istiyor üzerine, heh o zaman anlıyorum ki bence bu kitap fazla ilham verici. Kimlere ve hangi sahnelere ilham vermiştir kim bilir..  Tatil dönemi, farklı duyguların esiri olmuş birkaç karakter üzerinden öyle bir anlatılıyor ki, o kadar içten ve karmaşık ki, ne Bodrum'muş arkadaş, olmaz olsun, dedirtiyor. Tabii ki burada Bodrum sadece bir isim. Sorgulama eylemi bu romanda orada geçiyor. Ama orası olduğu için sorgulatmıyor.  O neden orada, neden hayır diyemedi, neden gitti, neden kabul etti gibi bir sürü yürek sıkışmasıyla biraz zorlanarak da olsa okudum rom...